OD 99 ZŁ DARMOWA WYSYŁKA
-5% DLA NOWYCH KLIENTÓW
DORADZTWO ŻYWIENIOWE: 61 44 44 760 (pn.- pt. 7-16)
Produkt został dodany
do koszyka
Ilość: 1
0
Przy zamówieniu powyżej 99 zł koszt dostawy Wyniesie 0 zł

» więcej


Zadzwoń
(pn.- pt. od 7 do 16)
61 44 44 760
» więcej

Choroby dolnych dróg moczowych u kotów

W ostatnich dziesięcioleciach pojawił się problem w diagnostyce schorzeń dotyczących dolnych dróg moczowych u kotów. Jest to spowodowane tym, iż schorzenie to stanowi zespół klinicznie powiązanych ze sobą objawów ze strony dolnych dróg moczowych, u podstaw których leży wiele, różnego rodzaju przyczyn. Warto zapoznać się z poniższym materiałem, gdyż przedstawione dolegliwości mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia i życia naszego kota.

 

Choroby dolnych dróg moczowych u kotów

Żywienie kotaChoroby dolnych dróg moczowych (FLUTD) to termin używany do określania różnych chorób, dotyczących cewki moczowej lub pęcherza moczowego. W przypadku chorób dolnych dróg moczowych u kotów objawy są bardzo podobne niezależnie od przyczyny. Możemy je podzielić na dwie grupy:

  • grupa obstrukcyjna – dotyczy tych kotów, które w wyniku zatkania cewki moczowej, nie mogą oddać moczu. Taka sytuacja stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia kota i wymaga bezzwłocznej interwencji lekarza weterynarii;
  • grupa nieobstrukcyjna – obejmuje koty, które mogą oddawać mocz zwykle w małych ilościach i w krótkich odstępstwach czasu.

Przyczyny chorób dolnych dróg moczowych u kotów

Mimo, iż istnieje wiele przyczyn zachorowania na FLUTD, wyróżnia się kilka najważniejszych. Częstotliwość pojawiania się poszczególnych przyczyn ma między innymi związek z wiekiem kota. Przyczyny schorzenia mogą występować pojedynczo, jak i razem przykładowo infekcja bakteryjna może pojawić się wraz z kamicą pęcherza moczowego.

Idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego (FIC lub iFLUTD)

Jest to najczęstsza przyczyna chorób dolnych dróg moczowych u kotów – zwłaszcza tych młodych i w średnim wieku - i stanowi ponad ½ przypadków.
Idiopatyczny oznacza, że nie są znane przyczyny zapalenia pęcherza moczowego, czyli rozpoznanie FIC jest stawiane dopiero po wykluczeniu wszystkich możliwych przyczyn zapalenia pęcherza moczowego.
Czynniki, które u kotów predysponują taką chorobę to:

  • nadwaga;
  • zbyt niska aktywność fizyczna;
  • korzystanie z kuwety, bez wychodzenia na zewnątrz;
  • napięte stosunki pomiędzy kotami żyjącymi razem;
  • płeć – kocury są bardziej narażone niż kotki;
  • zabieg kastracji;
  • pojawiający się lęk separacyjny i wywołany przez to stres.

Idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego może występować w formie obstrukcyjnej lub nieobstrukcyjnej. Objawy kliniczne FIC bez obstrukcji często ustępują samoistnie, z reguły w przeciągu 5-10 dni niezależnie od leczenia koty wracają do normy. U większość kotów epizody mają jednak charakter nawracający, co jest stresujące zarówno dla kota jak i właściciela. Z czasem częstotliwość, a także nasilenie epizodów zazwyczaj ulegają stopniowemu zmniejszaniu się. Niestety, pomimo kilkudziesięciu lat badań nie została zdiagnozowana dokładna przyczyna FIC. Uważa się, że stres jest bardzo ważnym czynnikiem wywołującym, a także znacznie pogarszającym objawy FIC. Stres dzieli się na chroniczny oraz ostry. W przypadku kotów, stres przewlekły ma duże znaczenie w rozwijaniu się choroby.

Czynników stresogenne u kotów:

  • życie z innymi kotami, szczególnie gdy pojawiają się między nimi konflikty;
  • zmiana miejsca zamieszkania;
  • pojawienie się nowego domownika – dziecka, psa lub kota;
  • stres związany z oddawaniem moczu:
    • rywalizacja o kuwetę z innymi kotami, w przypadku zbyt małej ilości;
    • zmiana kuwety (z otwartej na zamkniętą), żwirku;
    • zmiana miejsca kuwety na nieodpowiednie np. blisko drzwi balkonowych;
    • brudna kuweta;
  • gwałtowna zmiana pożywienia;
  • brzydka pogoda, w przypadku której kot wychodzący ma ograniczoną możliwość wyjścia;
  • remont miejsca zamieszkania;
  • zmiana planu dnia właściciela – nowa praca, dłuższe przebywanie poza domem;
  • stres właściciela przeniesiony na kota, szczególnie w przypadku dużej więzi między kotem, a właścicielem.

Redukcja stresu, poprzez ograniczenie (jeżeli jest to możliwe - wyeliminowanie) czynników stresogennych pozwala znacznie zwiększyć efektywność leczenia FIC.

Kamica moczowa

Kamica moczowa, czyli występowanie kamieni w układzie moczowym, jest drugą z kolei przyczyną chorób dolnych dróg moczowych u kotów. Kamica może dotykać nerki i moczowód, jednakże najczęściej kamienie znajdują się w pęcherzu moczowym i cewce.
Małe kamienie mogą być wydalane z moczem, duże mogą zablokować cewkę moczową, powodując jej niedrożność. Należy pamiętać o tym, że kamienie to nie to samo co kryształy. Obecność kryształów nie powoduje chorób dolnych dróg moczowych u kotów. Większość kotów jedzących suchą karmę ma kryształy w moczu – ich duża ilość jest możliwa do zaobserwowania w postaci piasku w moczu. Warto wtedy szczególnie zadbać o dobrej jakości, specjalistyczną karmę, by nie doprowadzić do problemów zdrowotnych kota.

Czopy w cewce moczowej

Dotykają najczęściej koty poniżej 10 roku życia. Czopy są potencjalną przyczyną zatkania cewki moczowej. W ich skład wchodzi macierz (mieszanina białek zapalnych, śluzu z komórkami oraz skrzepami krwi) a także kryształy (najczęściej struwity). Czopy w cewce moczowej są często powiązane z FIC. Białkowy macierz może przyczynić się do niedrożności cewki nawet bez obecności kryształów, jednak ich obecności zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia niedrożności.

Infekcje

Infekcje bakteryjne są rzadką przyczyną chorób dolnych dróg moczowych u kotów i stanowią mniej niż 2% przypadków zachorowań u kotów poniżej 10 roku życia. U starszych kotów infekcje bakteryjne występują częściej, nawet w 45% przypadków. Jest to związane między innymi z tym, iż koty starsze:

  • produkują bardziej rozcieńczony mocz, w którym bakterie lepiej się rozmnażają;
  • częściej cierpią na inne schorzenia, predysponujące je do różnych infekcji (do takich chorób zalicza się między innymi cukrzycę, nadczynność tarczycy, schorzenia nerek).


Cewnikowanie a także choroby takie jak nowotwory lub kamica pęcherza moczowego również zwiększają ryzyko rozwoju infekcji bakteryjnej.

Inne przyczyny chorób dolnych dróg moczowych u kotów

Do innych przyczyn chorób dolnych dróg moczowych u kotów, zalicza się:

  • nowotwory;
  • urazy np. w wyniku wypadku komunikacyjnego;
  • nietrzymanie moczu.

Objawy chorób dolnych dróg moczowych u kotów

Do najczęstszych pojawiających się objawów zalicza się:

  • trudności w oddawaniu moczu – napinanie się kota i oddawanie niewielkich jego ilości;
  • zwiększona częstotliwość oddawania moczu;
  • krwiomocz;
  • bolesność przejawiająca się m.in. w niepokoju, nadpobudliwości;
  • oddawanie moczu poza kuwetą;
  • zmiana zachowania – agresywność w stosunku do ludzi i innych zwierząt;
  • zwiększona pielęgnacja (wzmożone wylizywanie się) okolicy brzucha i krocza;

Diagnozowanie chorób dolnych dróg moczowych u kotów

Diagnozowanie w przypadku chorób dolnych dróg moczowych u kotów odbywa się często na podstawie objawów klinicznych np. w przypadku, gdy właściciel zgłasza się z kotem, który przy oddawaniu moczu napina się, oddaje małe ilości moczu, często zabarwionego krwią. Jeśli u kota objawy miały miejsce po raz pierwszy, weterynarz często decyduje się na leczenie objawów bez dalszej diagnostyki przepisując np. leki przeciwbólowe. W sytuacji, gdy u kota epizody FLUTD nawracają, konieczna jest diagnostyka w celu określenia przyczyn FLUTD. Gdy badania nie wskazują przyczyny zachorowania - stawiana jest diagnoza o idiopatycznym zapaleniu pęcherza moczowego (FIC).
Do podstawowych badań diagnostycznych należą:

  • wywiad informacyjny – dotyczący sposobu i pozycji oddawania moczu przez kota; występowania czynników stresogennych - FIC najczęściej diagnozowany jest u otyłych, kastrowanych kocurów żyjących w domu z innymi kotami;
  • badanie kliniczne - przeprowadzane w celu określenia rozmiaru pęcherza. Jeżeli pęcherz moczowy jest duży, napięty i bolesny mamy najprawdopodobniej do czynienia z zatkaniem cewki moczowej;
  • badanie krwi - odgrywa największe znaczenie, ponieważ pozwala określić rodzaj występujących zaburzeń (takich jak hiperkaliemia) i schorzeń takich jak: cukrzyca, czy niewydolność nerek.;
  • badanie moczu - jest jednym z najważniejszych w diagnozowaniu chorób dolnych dróg moczowych u kotów;
  • badanie obrazowe – zarówno USG jak i RTG umożliwiają wykrycie kamieni moczowych w cewce, pęcherzu czy nerkach.

Bardzo ważne jest, by pamiętać o kontrolnych okresowych badaniach krwi i moczu, które umożliwiają szybkie wykrycie choroby i tym samym uchronią kota przez poważnymi schorzeniami i związanymi z nimi cierpieniem.

Leczenie chorób dolnych dróg moczowych u kotów

Efekty leczenia w dużej mierze zależą od postawienia właściwej diagnozy i ustalenia przyczyn dolegliwości, szczególnie w przypadku nawracających epizodów chorób dolnych dróg moczowych u kotów.

Niedrożność cewki moczowej

Zatkanie cewki moczowej jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii. Przedłużająca się niedrożność cewki spowoduje niewydolność nerek, może także przyczynić się do pęknięcia pęcherza moczowego. Nieleczona ostatecznie prowadzi do śmierci, spowodowanej zatruciem organizmu toksynami mocznicowymi oraz w wyniku zaburzeń metabolicznych. Leczenie w takim przypadku, polega na udrożnieniu cewki moczowej poprzez założenie cewnika w znieczuleniu. Po założeniu cewnika i opróżnieniu pęcherza moczowego, cewnik zostaje pozostawiony na około 1-4 dni. Takie rozwiązanie pozwala zmniejszyć obrzęk oraz ułatwia gojenie cewki moczowej w miejscu obstrukcji. Biorąc pod uwagę możliwość odwodnienia i ewentualną niewydolność nerek, a także inne zaburzenia, kot powinien dostawać płyny dożylnie.

Kamienie moczowe

 

Żywienie kotaPopularnym postępowaniem w sytuacji stwierdzenia kamieni w pęcherzu moczowym jest ich chirurgiczne usunięcie. Kamienie, pozyskane dzięki zabiegowi, wysyłane są następnie do badania w celu ustalenia ich składu oraz zaplanowania dalszego leczenia.

Można także spróbować określić rodzaj kamieni bazując na ich wyglądzie na zdjęciu RTG lub na podstawie kryształów, wydzielanych z moczem – takie rozeznanie niestety obarczone jest sporym błędem.

W przypadku podejrzenia występowania kamieni struwitowych, zalecana jest specjalna dieta, pozwalająca na rozpuszczenie kryształów – należy regularnie monitorować ich wielkość i stan kota. Jeżeli kamienie struwitowe nie będą się zmniejszać, a wręcz prowadzić do niedrożności cewki, podejmuje się decyzje o ich chirurgicznym usunięciu i skierowaniu do badania. Kamienie, na które nie wpływa specjalistyczna dieta, są zbudowane ze szczawianu wapnia. Aby je usunąć, wymagana jest interwencja chirurgiczna. Dodatkowe działania obejmują przede wszystkim rozcieńczenie moczu przez zwiększenie ilości pobieranej wody lub zwiększenie udziału karmy. Znaczna część czworonogów, ze zdiagnozowaną chorobą dolnych dróg moczowych ma bardzo stężony mocz, w którym kryształy łatwo się wytrącają. Jednocześnie koty takie oddają mocz znacznie rzadziej, niż koty zdrowe. Zwiększenie ilości spożywanej wody rozcieńcza mocz i zwiększa częstotliwość oddawania go, co zmniejsza ryzyko wytrącania kryształów i podrażnienia ściany pęcherza moczowego. Rodzaj kryształów determinuje także proponowaną przez weterynarza dietę, która odpowiada za utrzymanie właściwego poziomu pH moczu i zawiera zmniejszoną zawartość soli mineralnych.

Skurcz cewki moczowej

Przyczyną skurczu cewki moczowej jest kurczenie się mięśni obejmujących cewkę. Taka dolegliwość może pojawiać się wraz z innymi schorzeniami dróg moczowych, wywołującymi choroby dolnych dróg moczowych u kotów.
Skurcz cewki jest bardzo bolesny dla kota i sam w sobie może być powodem problemów z oddawaniem moczu oraz niedrożnością cewki. Leczenie polega na zastosowaniu kombinacji leków zwiotczających mięśnie, zarówno gładkie, jak i szkieletowe, które znajdują się w ścianie cewki moczowej.

Bakteryjne zapalenia pęcherza moczowego

By rozwiązać problem infekcji bakteryjnych wymagana jest terapia antybiotykowa. Rodzaj antybiotyku i czas trwania terapii zależne są od rodzaju bakterii, powodującej infekcje oraz ich wrażliwości na zastosowane leki. Współistniejące schorzenia takie jak, kamienie w pęcherzu moczowym, także mają wpływ na przebieg leczenia.

Idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego FIC

Gdy nie mamy do czynienia z zatkaniem cewki moczowej, idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego jest stanem samoistnie ustępującym, niezależnie od tego czy zostanie zastosowane leczenie. Często w takiej sytuacji mylnie interpretuje się reakcję organizmu na leki i uznaje się zastosowane leczenie za skuteczne. Mimo tego, zaleca się zastosowanie leczenia, ponieważ jest to schorzenie bardzo bolesne i stresujące zwierzę. W odpowiedzi na ból, koty mogą nadmiernie wylizywać okolice krocza lub brzucha, prowadząc nawet do samookaleczeń. Zdarza się także, że odmawiają spożywania pokarmu. Mogą pojawić się także problemy behawioralne takie, jak agresja lub oddawanie moczu poza kuwetą. Taki stan może utrzymywać się od 3 do 10 dni.
W przypadku idiopatycznego zapalenia pęcherza moczowego (FIC), leczenie jest dość specyficzne, ponieważ konkretne przyczyny tego stanu nie są znane. Głównym zadaniem leczenia jest zmniejszenie częstotliwości występowania epizodów, a jeżeli wystąpią - na zmniejszeniu odczuwanego przez kota dyskomfortu.
Badania wskazują, że najlepsze, długoterminowe efekty dają ograniczenie stresu u kota oraz rozcieńczanie moczu. Wiąże się to z nakłonieniem kota do wypijania zwiększonej ilości wody.
Sposoby, które pozwalają zwiększyć ilość wody spożywanej przez kota:

  • położenie miski - postawienie miski z wodą z dale od miski z pokarmem;
  • ilość misek z wodą - zapewnienie odpowiedniej ilości misek z wodą, w różnych miejscach w przypadku, gdy w domu jest więcej niż jedno zwierzę (najczęściej na jedno zwierzę powinna przypadać jedna miska plus jedna dodatkowa);
  • rodzaj miski - koty preferują picie z misek ceramicznych lub metalowych;
  • zmiana rozmiaru i kształtu miski – koty nie przepadają za małymi miskami, ze względu na fakt że pijąc, dotykają wąsami brzegu, co jest dla nich nieprzyjemne. Kształt miski warto dostosować do preferencji naszego kota – część kotów woli płytkie miski, inne lubią wysokie pojemniki. Często zdarza się także, że koty piją tylko wtedy, gdy miska wypełniona jest po brzegi;
  • rodzaj wody - niektóre koty wolą pić bieżącą wodę z kranu lub fontanny, inne wylizują wodę z wanny lub umywalki.

Biorąc pod uwagę, jak bardzo ważne jest zwiększenie ilości wody spożywanej przez naszego kota, warto wypróbować różne sposoby jej podawania. Niektóre koty lubią pić świeżą wodę z kranu, inne preferują wodę odstaną lub źródlaną z butelki, jeszcze inne wolą pić deszczówkę lub wodę z podstawki pod kwiatami.
Dobrym pomysłem może być także dodawanie do wody różnych aromatycznych dodatków takich, jak sos z tuńczyka czy woda z odmrożonej ryby. Można także dodawać wody do karmy dla kota.

Dobry kontakt i ścisła współpraca właściciela z lekarzem weterynarii jest konieczna do zapewnienia naszemu pupilowi, cierpiącemu na choroby dolnych dróg moczowych, odpowiedniej i długotrwałej opieki. Istotne jest, aby właściciel mógł otwarcie poruszać zagadnienia dotyczące prognoz, leczenia i jego kosztów, a także niepokoju związanego z podawaniem leków w domu.
Kiedy zostaną określone i ustalone wymagania dotyczące leczenia – lekarz weterynarii powinien przygotować jego plan i wstępny kosztorys. Należy jdnak pamiętać, że każdy plan może ulec zmianie, w zależność od stanu zdrowia kota. Plan powinien być jak najlepiej dopasowany w danej sytuacji, tak by móc działać najefektywniej w ramach zdiagnozowanego schorzenia.

Produkty, które mogą Cię zainteresować:

1 Artykuł
  1. Carismo

    wspiera funkcje nerek

    Dla starszych kotów i kotów z przewlekłą niewydolnością nerek

     JOSERA Carismo Karma dla Kota
    » Łatwo przyswajalna i Lekkostrawna
    » Z Witaminami C i E oraz tauryną
    » Przeciwutleniacze przeciwdziałają starzeniu
       się komórek
    » Idealna dla starszych kotów (seniorów)
    Kup
    Ilość
    Cena zawiera VAT
    + Koszty wysyłki
    kg /
    szt.
    0.4 kg
    14,00 zł
    (35,00 zł/kg)
    2 kg
    50,00 zł
    (25,00 zł/kg)
    10 kg
    165,00 zł
    (16,50 zł/kg)